Bijna dertig dagen in Leipzig en het
nieuwe begint er nu een beetje af te raken. De fietsroutes verliezen hun
verassingen en er komen maar weinig nieuwe verrassende locaties bij. We volgen
de agenda’s en bezoeken ze uitsluitend bij nieuw en ons aansprekend aanbod.
Neemt niet weg dat er nog wat plekken op het lijstje staan die we willen
bezoeken. Daar ga ik echter niet dagelijks een paar regels aan weiden. Nog
zeven dagen zal ik in Leipzig blijven en in die zeven dagen moet er nog wat
schrijfwerk verricht worden, dus sluit ik me even op in de studio.


Terwijl
buiten de oorlog zich aandient die oud & nieuw heet, kijken wij
vanuit de studio van de buren met andere genodigden, naar de lichtexplosies die
hiermee gepaard gaan. Leipzig een stad die aanvoelt als de jaren tachtig, met
haar politieke tegenstellingen, nieuwerwetse platenzaken, bruisende scenes, zwart georiënteerde
kledingstijl en waar roken nog de normaalste zaak van de wereld is. Ik geniet
van Leipzig omdat het niet eeuwig duurt.