De finale dag van deze uitwisseling draaide om optredens
en….…afscheid nemen. Tijdens deze editie
van Class’Eurock waren de Stage Europe Network bands verdeeld over drie podia,
waarvan de derde uitsluitend voor het live ten gehore brengen van de nummers
die uit de gemixte bands zijn voortgekomen. De drie podia lagen redelijk ver
bij elkaar vandaan, daarom moest een zorgvuldig opgesteld schema er voor zorgen
dat ook iedereen op het juiste tijdstip op de juiste plaats zou en kon zijn. De
realiteit blijkt altijd weerbarstige dan schema’s en in Frankrijk is dit zeker niet
anders. Het begint al bij de geplande soundcheck die ofwel vertraagd of na lang
wachten toch helemaal niet plaatsvindt op de verschillende podia. Uiteindelijk
rennen de muzikanten met instrument van het hoofdpodium naar het podium met
gemixte bands en/ of richting het kleine podium om er dan achter te komen dat
er een uitloop is van ongeveer 45 minuten. Het van te voren door mij bedachte,
dit en dit en dit wil ik zien bleef een gedachte. Wie ik natuurlijk absoluut
wilde zien en horen was No Reply en dit is gelukkig ook helemaal gelukt.
Ondanks het ontbreken van een soundcheck en een crew die het nog niet helemaal
in de vingers had, klonk het geluid toch nog onverwacht goed. Al ben ik
natuurlijk enigszins subjectief; het was een goede show die No Reply hier neerzette
en de verkoop van hun EP naar afloop van de show bevestigde dit. In alle tumult
van het optreden gaat er helaas een i-pad verloren, maar gezien hoe er met
tassen omgesprongen wordt, is het verlies nog relatief beperkt. Douwe
introduceert nog voor het optreden van No Reply een nieuw, door No Reply gepatenteerd
fenomeen: het backstagediven. Naast enige levendigheid in de backstage zorgt
het voor enkele schrammen. Bij de backstage van het hoofdpodium weten ze dit aan het eind van de avond nog te
overtreffen met een ouderwetse knokpartij…..meestal vinden deze in het publiek
plaats, waarmee toch zeker ook hier een nieuw fenomeen is geïntroduceerd. Voor het echt wild werd baanden wij ons al lang
een weg door de stad, dat van een feest inmiddels meer weg had van een
slagveld. Toch lijkt het me duidelijk dat je tegenwoordig voor de echte fun backstage moet zijn…..

Te voet in het hostel aangekomen maken de IJslanders, Polen
en Duitsers zich op voor een nachtelijk afscheid en worden de eerste traantjes
weggepinkt. Rond vijven keert de rust terug in het hostel die 5 uur later ruw
verstoord wordt door de eigenaar, die bedacht had dat we nu maar eens om 10 uur
de kamer moesten verlaten….