De muzikanten uit IJsland, Noorwegen, Duitsland, Nederland,
Frankrijk, Polen, Marokko en Tunesië werden even flink door elkaar gehusseld,
waarna nieuwe bands ontstonden. Dit proces ging in de praktijk iets langzamer
dan ik hier doe vermoeden…. na de lunch (omelet) werd er gestart in de nieuwe
formaties. Muziekvoorkeuren,
taalproblemen, cultuurverschillen en ego’s maken de eerste repetities tot interessante
stof voor sociologen. Na wat horten, stoten en kleine tot grote irritaties
begint zich de nieuwe band uit te kristalliseren. Menig muzikant realiseert zich deze week de
waarde van zijn eigen band en een enkeling ziet mogelijk dat er meer te halen
is dan de band waar nu in gespeeld wordt.

Het avondeten bestaat voor mij uit patat, zelfs een ei
ontbreekt, ik ben danig onder de indruk van de Franse keuken…..